Imiesłów?! A po co mi to?
Tak reaguje większość moich uczniów kiedy zaczynam snuć opowieść o dobroczynnych właściwościach participio, czyli imiesłowu.
Wraz z zakończeniem formalnej edukacji zakończył się przymus uczenia się gramatyki języka polskiego, prawda? Skoro sprawnie posługujesz się językiem polskim to nie ma co wracać do tematów gramatycznych, zjęzyka polskiego, prawda? Dopełnienia, przydawki, strona bierna, imiesłowy… Spokojnie uczą się języka włoskiego a ta kobita od włoskiego co i rusz robimy nawiązania do języka polskiego. Po co?
Z prostej przyczyny. Jeśli w nauce odwołasz się do czegoś co już znasz łatwiej Ci będzie to zrozumieć, zapamiętać i używać.
W tym wpisie chciałabym opisać Ci co to jest participio i kiedy go używamy.
Zacznę od tego, że język włoski zna dwie formy czasownikowe nazwane imiesłowami:
imiesłów czynny czasu teraźniejszego (participio presente): kwitnący, latający i
imiesłów bierny czasy przeszłego (participio passato): zrobiony, skończony